Δικηγόροι για Διαζύγια – Δικηγόρος Διαζυγίων

divorce

Με το διαζύγιο είτε συναινετικό είτε με αντιδικία λύεται ένας γάμος που έχει τελεσθεί νόμιμα, δηλαδή με όλους τους τύπους είτε θρησκευτικός, είτε πολιτικός. Με το διαζύγιο τα συνήθη προβλήματα που έρχονται στην επιφάνεια και πρέπει να επιλύσει ο δικηγόρος διαζυγίων είναι τα ακόλουθα:

  • η διατροφή των παιδιών,
  • η επιμέλεια των τέκνων,
  • η διατροφή του/της συζύγου,
  • η επικοινωνία του γονέα που θα χάσει την επιμέλεια με το τέκνο,
  • η κατοικία των παιδιών,
  • ενδεχόμενες περιουσιακές διαφορές

 

Τα είδη Διαζυγίου

Τα είδη διαζυγίων που προβλέπονται από τον νόμο είναι το συναινετικό και το κατ’ αντιδικία ως ειπώθηκε, υπάρχει βέβαια και το λεγόμενο αυτόματο διαζύγιο αλλά πρακτικά αυτό συνιστά υποκατηγορία του κατ’ αντιδικία διαζυγίου. Αυτόματο διαζύγιο έχουμε όταν υπάρχει υπερδιετής διάσταση μεταξύ των συζύγων. Ως διάσταση νοείται η απουσία σωματικής ή ψυχικής επαφής μεταξύ των συζύγων, το λεγόμενο στη λατινική νομική ορολογία corpus (σώμα) και animus (ψυχή).

Στο συναινετικό διαζύγιο οι πρώην σύζυγοι έχουν κοινή θέση αναφορικά με το πως θα λυθούν τα προβλήματα που ανακύπτουν από το διαζύγιο. Συναινούν λοιπόν επιλύοντας ειρηνικά τις όποιες εκκρεμότητες, με την αρωγή των δικηγόρων τους. Ωστόσο πολλές φορές ένα διαζύγιο προκαλεί έριδες καθώς υπάρχουν δυστυχώς αντικρουόμενα συμφέροντα μεταξύ των μερών. Όταν δεν υπάρχει κοινή γραμμή πλεύσης το διαζύγιο με αντιδικία είναι μονόδρομος ώστε να απονεμηθεί δικαιοσύνη. Σε κάθε περίπτωση χρειάζεται δικηγόρος διαζυγίων ώστε να γίνουν οι απαραίτητες νομικές διαδικασίες και να προστατέψετε τα δικαιώματα σας.

Σίγουρα ένα διαζύγιο δεν αποτελεί μια ευχάριστη διαδικασία καθώς υφίσταται μια ματαίωση προσδοκιών της κοινής συμπόρευσης στη ζωή. Η πλειονότητα των ανθρώπων όταν προβαίνει σε γάμο θρησκευτικό ή πολιτικό, ελπίζει πως με τον άνθρωπο που επέλεξαν θα ζήσουν βίον ανθόσπαρτων ή τουλάχιστον αρμονικό. Μετά όμως από ένα διαζύγιο, όσο ισορροπημένοι και να είναι οι πρώην σύζυγοι είναι σχεδόν αναπόφευκτοι οι διαξιφισμοί. Στο συναινετικό διαζύγιο βέβαια οι διαμάχες μέχρι να επέλθει συναπόφαση επί των κρίσιμων ζητημάτων (διατροφές, επικοινωνία με τέκνο, κατοικία τέκνων), είναι αναμφίβολα λιγότερες και μερικές φορές ανύπαρκτες.

Είναι σημαντικότατο να τονιστεί πως το οικογενειακό δίκαιο αποτελεί τον εγγυητή της διαφύλαξης των συμφερόντων του ανήλικου τέκνου. Όποια διαδικασία και να ακολουθηθεί τα τέκνα έχουν τη μέγιστη προστασία από τον νόμο. Αναλυτικότερα, αν το διαζύγιο είναι συναινετικό επιβάλλεται η καταχώρηση στο ιδιωτικό συμφωνητικό να προβλέπεται η διατροφή του τέκνου (όλα τα έξοδα για την ποιοτική διαβίωση του), η επικοινωνία του τέκνου με τον γονέα που έχει χάσει την επιμέλεια, η επιμέλεια του τέκνου, το που θα κατοικεί το τέκνο καθώς και οτιδήποτε άλλο σχετίζεται με τις ανάγκες ή την περιουσία του τέκνου. Το παιδοκεντρικό σύστημα που εφαρμόζεται συνιστά ένα καταφύγιο προστασίας του αδύναμου μέρους σε ένα διαζύγιο που χωρίς αμφιβολία είναι το τέκνο και ιδιαίτερα αν είναι ανήλικο. Ο δικηγόρος διαζυγίων Καμουζής, διαθέτει εκτενής πείρα σε όλα τα είδη διαζυγιών.

Το συναινετικό διαζύγιο

Η συναινετική λύση του γάμου αποτελεί τη ταχύτερη, οικονομικότερη και ομαλότερη διαδικασία. Τα μέρη συμφωνούν με τους δικηγόρους τους το πως θα θέλουν να είναι η επόμενη ημέρα από τη λύση του γάμου τους αναφορικά με τα κρίσιμα ζητήματα της επιμέλειας των τέκνων, της επικοινωνίας με τα τέκνα, της διατροφής, τυχόν μετοικήσεως του ενός γονέα κ.α.

Τα στάδια που ακολουθούνται για να πραγματοποιηθεί το συναινετικό διαζύγιο είναι τα ακόλουθα:

• Συμφωνία των συζύγων για τη λύση του γάμου και κατάρτιση ιδιωτικού συμφωνητικού, που περιλαμβάνει τόσο τη διάζευξη όσο και τα ζητήματα που αφορούν τα τέκνα δηλαδή επιμέλεια, επικοινωνία και διατροφή.

• Απαιτείται εκ του νόμου να έχει ο κάθε σύζυγος τον δικό του δικηγόρο, συνεπώς για το συναινετικό διαζύγιο χρειάζονται δύο δικηγόροι.

• Βεβαίωνεται το γνήσιο της υπογραφής των συζύγων καθώς το ιδιωτικό συμφωνητικό υπογράφεται από αυτούς στη γραμματεία του Ειρηνοδικείου της έδρας του συμβολαιογράφου που πρόκειται να καταρτίσει τη συμβολαιογραφική πράξη.

• Ακολουθεί, η συμβολαιογραφική πράξη λύσης του γάμου από συμβολαιογράφο της επιλογής του πρώην ζεύγους μετά τη παρέλευση 10 ημερών από τη σύνταξη του ιδιωτικού συμφωνητικού.

• Έπειτα κατατίθεται το αντιγράφο της συμβολαιογραφικής πράξεως στο ληξιαρχείο που είχε καταχωρηθεί η σύσταση του γάμου.

• Τέλος επί θρησκευτικού γάμου, απαιτείται αίτηση στον αρμόδιο Εισαγγελέα ώστε να πραγματοποιήσει παραγγελία στην Ιερά Μητρόπολη για πνευματική λύση του γάμου.

To διαζύγιο με αντιδικία

Σε περίπτωση που οι σύζυγοι δε συμφωνούν ως προς τους όρους που θα ακολουθήσουν τη λύση του γάμου τους και διαφωνούν σε ζητήματα που έπονται ενός διαζυγίου όπως ενδεικτικά είναι:

• Ποιο θα είναι το ύψος της διατροφής των τέκνων

• Ποιος θα έχει την επιμέλεια των τέκνων

• Πόση θα είναι η επικοινωνία του γονέα που δεν έχει την επιμέλεια με τα τέκνα

• Πως θα διανεμηθεί η περιουσία που αποκτήθηκε από κοινού μετά το γάμο ή ακόμη στις περιπτώσεις που ο ένας εκ των συζύγων θέλει να λυθεί ο γάμος για κάποιον σοβαρό λόγο και ο άλλος όχι τότε το διαζύγιο με αντιδικία είναι μονόδρομος.

Είναι σύνηθες να υπάρχουν διαφωνίες σε τέτοια λεπτά ενδοοικογενειακά ζητήματα και ο δικηγόρος καλείται πριν αρχίσει τις διαδικασίες για το κατ’ αντιδικία διαζύγιο να προσπαθήσει να γεφυρώσει τα χάσματα και να εξετάσει πρώτα αν μπορούν οι σύζυγοι να συμφωνήσουν σε μια συναινετική διαδικασία σύμφωνα με το αξίωμα πως πρέπει πάντα να προτιμάται η πιο ανώδυνη για τα μέρη μέθοδος. Οι δικηγόροι διαζυγίων θα πρέπει να έχουν πείρα και ειδίκευση για να μπορούν να υπερασπιστούν με συνέπεια τα δικαιώματα των εντολέων τους.

Όποιος από τους συζύγους θεωρεί πως ο έγγαμος βίος έχει κλονιστεί τόσο ισχυρά που η συμβίωση με τον έτερο σύζυγο είναι αφόρητη δύναται μέσω του πληρεξούσιου δικηγόρου του να ασκήσει αγωγή χρησιμοποιώντας τις διατάξεις του άρθρου 1439 ΑΚ περί ισχυρού κλονισμού του γάμου. Στο άρθρο 1439 στη β’ παράγραφο αναφέρονται ενδεικτικά και όχι περιοριστικά πέντε μαχητά τεκμήρια κλονισμού του γάμου και αυτά είναι τα ακόλουθα:

• α) η διγαμία ( η ύπαρξη άλλου γάμου),

• β) η μοιχεία,

• γ) η συζυγική εγκατάλειψη,

• δ) η επιβουλή της ζωής του ενάγοντος από τον εναγόμενο σύζυγο,

• ε) η άσκηση ενδοοικογενειακής βίας.

Ο όρος μαχητά τεκμήρια υποδηλώνει πως είναι δεκτικά ανταπόδειξης από τον εναγόμενο δια του συνηγόρου του Είναι καθοριστικής σημασίας να τονιστεί η μείζονα σημασία της πρόνοιας και από τα δύο μέρη για τη διατροφή των ανήλικων τέκνων.

Και οι δύο σύζυγοι είναι γονείς και αυτό δε πρέπει να το ξεχνούν ποτέ. Οφείλουν να μειώσουν τις συνέπειες των λάθος επιλογών τους για το καλό των παιδιών τους. Θα πρέπει λοιπόν η αντιδικία μεταξύ των γονιών να περάσει όσο γίνεται αναίμακτα στα τέκνα τους, ώστε να μη στιγματιστεί η καθημερινότητα τους και μεταγενέστερα η ζωή τους.

Γνωστή είναι η λαϊκή ρήση, αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα και δυστυχώς πολλές φορές επιβεβαιώνεται. Πέρα λοιπόν από τη νομική υποστήριξη με τους ορθούς και τους πλέον ενδεδειγμένους και μετριοπαθείς χειρισμούς χρειάζεται αναμφίβολα και ψυχολογική υποστήριξη από ειδικούς της ψυχολογίας.

Το αυτόματο διαζύγιο

Ο όρος «αυτόματο διαζύγιο» αναφέρεται στο διαζύγιο λόγω διετούς διάστασης, όταν δηλαδή οι σύζυγοι βρίσκονται σε διάσταση άνω των δύο (2) ετών, καθένας από αυτούς μπορεί να αιτηθεί στο δικαστήριο τη λύση του γάμου.

Γενικά ο όρος αυτόματο διαζύγιο, γεννά σε κάποιον μη νομικό την πεποίθηση ότι το διαζύγιο βγαίνει με κάποια αυτόματη/τυπική διαδικασία και ταχύτατα. Ωστόσο η πραγματικότητα είναι πως για να λυθεί ο γάμος εκτός από τις περιπτώσεις συναινετικού διαζυγίου, χρειάζεται δικαστική απόφαση.

Τονίζεται λοιπόν πως η λύση του γάμου γίνεται μόνο με δικαστική απόφαση και σε καμία περίπτωση ΔΕΝ μπορεί να γίνει αυτόματα, καθώς η νομοθεσία μας επιβάλλει να λύνεται ο γάμος δικαστηριακά με την εξαίρεση όπως αναφέρθηκε του συναινετικού διαζυγίου.

Γιατί λέγεται αυτόματο το συγκεκριμένο διαζύγιο;

Επί της ουσίας πρόκειται πάλι για διαζύγιο κατ΄ αντιδικία, ωστόσο στο αυτόματο διαζύγιο το μόνο που χρειάζεται να αποδειχθεί είναι η διάσταση των συζύγων για διάστημα άνω των δύο ετών.O νόμος δηλαδή εστιάζει στο να επιβεβαιωθεί η παρέλευση του χρονικού διαστήματος των 2 ετών διάστασης και έτσι να ενεργοποιηθεί το αμάχητο τεκμήριο κλονισμού της έγγαμης συμβίωσης.

Ως εκ τούτου, στο δικαστήριο σε αυτή την περίπτωση πρέπει να αποδειχθεί μόνο η διάσταση χωρίς να χρειάζεται να γίνει αναφορά και απόδειξη άλλων γεγονότων που κλόνισαν το γάμο, όπως πχ. μοιχεία, λεκτική ή σωματική βία κτλ.. Στο αυτόματο διαζύγιο λοιπόν δεν ενδιαφέρει το δικαστήριο ποιος είναι υπαίτιος για τη λύση του γάμου, αν έχουμε μοιχεία κτλ. αρκεί μόνο να αποδειχθεί ότι οι σύζυγοι βρίσκονται σε διάσταση για περισσότερο από δύο έτη. Η απόδειξη της διάστασης μπορεί να γίνει με μάρτυρες και έγγραφα χωρίς να σταματούν τον χρόνο διάστασης τυχόν μικρές διακοπές που έγιναν ως προσπάθειες αποκατάστασης της σχέσης των εν διαστάσει συζύγων.

Ποια είναι η διαδικασία για το αυτόματο διαζύγιο; Πως βγαίνει;

Η διαδικασία που ακολουθείται στο αυτόματο διαζύγιο είναι η συνήθης στη δικαστηριακή πρακτική. Αρχικά, πραγματοποιείται η κατάθεση της αγωγής στο κατά τόπον αρμόδιο Μονομελές Πρωτοδικείο από τον/την δικηγόρο του ενάγοντα (αυτού που επιθυμεί την έκδοση διαζυγίου δηλαδή).

Στη συνέχεια γίνεται ο προσδιορισμός της δικασίμου ανάλογα με τον φόρτο του κάθε κατά τόπον Δικαστηρίου και επιδίδεται η αγωγή στον εν διαστάσει σύζυγο (εναγόμενο) προκειμένου να λάβει γνώση και να παραστεί μέσω του πληρεξούσιο δικηγόρου του (εφόσον φυσικά θέλει να αντιδικήσει και δεν επιθυμεί την έκδοση απόφασης διαζυγίου) .

Την ημέρα που ορίζεται από το δικαστήριο η δικάσιμος, παρίσταται ο ενάγων με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του ή μόνο ο δικηγόρος του με συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο καθώς και ένας τουλάχιστον μάρτυρας προκειμένου να κατατεθεί – αποδειχθεί ενώπιον του δικαστηρίου, ότι πράγματι οι σύζυγοι βρίσκονται σε διάσταση άνω των δύο ετών.

Επισημαίνεται ότι ή συμπλήρωση του διαστήματος των δύο ετών μπορεί να επέλθει μέχρι και τη συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο και ως επακόλουθο δεν είναι απαραίτητο τη στιγμή που κατατίθεται η αγωγή να έχουν συμπληρωθεί τα δύο χρόνια διάστασης των συζύγων. Ακολουθεί η έκδοση της αποφάσεως, η δημοσίευση αυτής και η κοινοποίηση της στον εναγόμενο σύζυγο.

Σε περίπτωση θρησκευτικού γάμου, απαιτείται και εισαγγελική εντολή προς την αρμόδια Μητρόπολη προκειμένου να λυθεί και πνευματικά ο γάμος και να εκδοθεί το λεγόμενο διαζευκτήριο.

Τι σημαίνει ο όρος γονική μέριμνα;

Η γονική μέριμνα είναι μια έννοια του οικογενειακού δικαίου που συχνά συγχέεται με την επιμέλεια. Το βασικότερο χαρακτηριστικό της γονικής μέριμνας είναι πως αποτελεί έννοια γένους και ως εκ τούτου περιλαμβάνει την επιμέλεια που αποτελεί το ένα από τα τρία συστατικά στοιχεία της γονικής μέριμνας. Ποιο είναι το περιεχόμενο της γονικής μέριμνας;

Οι τρεις συνιστώσες που συναπαρτίζουν τη γονική μέριμνα είναι:

• Η επιμέλεια του προσώπου του τέκνου δηλαδή το ενδιαφέρον του γονέα που φέρει την επιμέλεια του τέκνου για ζητήματα που άπτονται της μόρφωσης, της εκπαίδευσης, της ανατροφής, της επίβλεψης του τέκνου και τον προσδιορισμό του τόπου της διαμονής του.

• Η διοίκηση της περιουσίας του τέκνου.

• Η εκπροσώπηση του σε δικαστικές και εξωδικαστικές υποθέσεις για τις οποίες λόγω της ανηλικότητας του δεν είναι ικανό να δικαιοπρακτίσει.

Τι σημαίνει ο όρος επιμέλεια του τέκνου;

Ως επιμέλεια του τέκνου ορίζεται η υποχρέωση μέριμνας των γονέων αναφορικά με την ανατροφή, την επίβλεψη, την εκπαίδευση, τη μόρφωση και τον προσδιορισμό του τόπου διαμονής του ανήλικου τέκνου.

Συχνά πυκνά η επιμέλεια των τέκνων αποτελεί σημείο έριδας μεταξύ των διαζευγμένων γονιών καθώς όπως είναι λογικό και αναμενόμενο σαν γονείς ανησυχούν για τη ποιότητα της καθημερινότητας των παιδιών τους και τη προσωπική τους χαρακτηρολογική εξέλιξη.

Οι γονείς οφείλουν να μεριμνούν από κοινού με ευσυνειδησία και ακεραιότητα την επιμέλεια των βασικών σωματικών και ψυχικών αναγκών των τέκνων τους.

Η υποχρέωση τους αυτή απορρέει όχι μόνο από τον νόμο αλλά και από το λεγόμενο φυσικό δίκαιο, δηλαδή της επιταγές της κοινής λογικής. Στο συγκεκριμένο σημείο επισημαίνεται ξανά η διάκριση της έννοιας της επιμέλειας (ειδικότερη) από αυτή της γονικής μέριμνας (έννοια γένους).

Η επιμέλεια των τέκνων αποτελεί περιεχόμενο της γονικής μέριμνας και συνιστά τη σημαντικότερη και πλέον ανθρωποκεντρική από τις τρεις λειτουργίες της γονικής μέριμνας.

Οι έτερες δύο είναι η διοίκηση της περιουσίας και η εκπροσώπηση του τέκνου. Το μονομελές πρωτοδικείο είναι δικονομικά το αρμόδιο δικαστήριο να ρυθμίσει το θέμα της ανάθεσης της επιμέλειας των τέκνων στη περίπτωση που υπάρχει διακοπή της έγγαμης συμβίωσης ή διαζύγιο.

Το βασικότερο κριτήριο για τη λήψη της απόφασης του δικαστηρίου είναι το συμφέρον του τέκνου. 

Λαμβάνονται υπόψιν λοιπόν, οι οικονομικές δυνατότητες του κάθε γονιού, η πνευματική του καλλιέργεια, η κοινωνική του ευαισθησία και ενσωμάτωση, το περιβάλλον διαβίωσης του και οι προοπτικές που αυτό παρέχει για το τέκνο, το επάγγελμα του κ.α.

Παρατηρούμε λοιπόν τη πληθώρα των κριτηρίων που υπάρχουν, ώστε το δικαστήριο να λάβει τη καλύτερη δυνατή απόφαση για τον γονέα που θα επιμελείται το τέκνο. Δύο ακόμη σημαντικότατοι παράγοντες είναι:

α) να μην υπάρξουν εναλλαγές στο σχολικό περιβάλλον και στην εν γένει κοινωνικοποίηση του τέκνου και β) τυχόν ιδιαίτεροι συναισθηματικοί δεσμοί του παιδιού με τον έναν γονιό.

Σημαντικό είναι να επισημανθεί πως σε περίπτωση που η επιμέλεια του τέκνου έχει ανατεθεί στον ένα γονέα αυτός αποφασίζει μόνος του για τα άμεσα ζητήματα της καθημερινότητας του τέκνου. Ωστόσο, για τα σοβαρότερα ζητήματα, δηλαδή για όσα έχουν αυξημένη βαρύτητα για το μέλλον του παιδιού, όπως είναι για παράδειγμα ( μια χειρουργική επέμβαση), οφείλει ο γονέας που έχει την επιμέλεια να αποφασίζει από κοινού με τον άλλο γονέα και να μην αποφασίζει μόνος του.

Τέλος, οι έριδες και οι διαμάχες δε θα πρέπει να υπάρχουν μεταξύ των γονιών σχετικά με το ποιος από τους δύο θα επιμελείται τη καθημερινότητα του τέκνου τους καθώς προέχει το συμφέρον και η καλύτερη ένταξη στη κοινωνία του ανθρώπου που έφεραν στο ταξίδι της ζωής.

Σημαντικό είναι να γνωρίζετε πως ακόμα και σε περιπτώσεις όπου οι σύζυγοι διαμένουν μαζί μπορεί να υφίσταται διάσταση, αν υπάρχει μεταξύ των συζύγων φυσική και ψυχική απομάκρυνση. 

Η ρύθμιση της οικογενειακής στέγης από τον νόμο

Το οικογενειακό δίκαιο έχει ως βασικό μέλημα τη προστασία των τέκνων και για αυτό παρέχει νομοθετικές διατάξεις για τη προστασία της οικογενειακής στέγης, ώστε η διάζευξη των συζύγων να έχει τις λιγότερες δυνατές επενέργειες στη καθημερινότητα των τέκνων.

Συγκεκριμένα, το δικαστήριο μπορεί μετά από τη διακοπή της συμβίωσης (διάσταση) να παραχωρήσει τη χρήση της οικογενειακής στέγης, στο σύζυγο που δεν έχει ενοχικό ή εμπράγματο δικαίωμα πάνω στο ακίνητο.

Η απόφαση αυτή έχει προσωρινό χαρακτήρα μέχρι το αμετάκλητο της λύσης του γάμου και βασίζεται στο συμφέρον των τέκνων να μη μεταβάλλεται η οικογενειακή τους στέγη, οι συνήθειες τους και να μην αλλάξει απότομα το επίπεδο ζωής τους.

Μετά από τη λύση του γάμου και την αμετάκλητη δικαστική απόφαση του διαζυγίου, ο πρώην σύζυγος στον οποίον ανήκε το ακίνητο και απομακρύνθηκε από αυτό μπορεί να το διεκδικήσει νομικά τόσο με τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων καθώς και με αγωγές ενοχικές και εμπράγματες.

Αρμόδιο δικαστήριο για τη ρύθμιση της χρήσης της οικογενειακής στέγης είναι το Μονομελές Πρωτοδικείο του τόπου κατοικίας του εναγόμενου συζύγου και σε περίπτωση επείγουσας περίπτωσης ή επικείμενου κινδύνου μπορεί να εκδοθεί προσωρινή διαταγή και να γίνουν ασφαλιστικά μέτρα. 

Ποιες αλλαγές έφερε στο προσκήνιο ο νόμος για τη συνεπιμέλεια (N.4800/2021);

Αναμφίβολα, ο νόμος 4800/2021 (περί συνεπιμέλειας) αποτέλεσε μια καινοτόμα προσέγγιση στο οικογενειακό δίκαιο που όπως ήταν αναμενόμενο προκάλεσε το ενδιαφέρον νομικών αλλά και της κοινής γνώμης.

Πλέον ο νόμος περί συνεπιμέλειας είναι σε ισχύ και αποτελεί νόμο του κράτους. Οι μεταβολές που επέφερε ο συγκεκριμένος νόμος είναι ουσιώδεις και θα λέγαμε πως αποτελεί νόμος- τομή για το οικογενειακό δίκαιο εν γένει και ιδίως για τις σχέσεις γονέων και τέκνων. Συγκεκριμένα με τον νέο νόμο πραγματοποιούνται οι ακόλουθες μεταβολές:

Ο γονέας με τον οποίον διαμένει το τέκνο υποχρεούται πλέον να ενημερώνει τον άλλον γονέα για τις επιδόσεις και το περιεχόμενο των εγγράφων που αφορούν το τέκνο, οι οποίες (επιδόσεις) πραγματοποιούνται στη κατοικία του γονέα με τον οποίον διαμένει το τέκνο. Αναφορικά με το συναινετικό διαζύγιο προβλέπονται τα ακόλουθα:

Πέρα από την έγγραφη συμφωνία που ίσχυε με την αρωγή δικηγόρων και συμβολαιογράφου, καθιερώνεται η δυνατότητα για λύση του γάμου με κοινή ψηφιακή δήλωση των συζύγων, χωρίς βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής τους καθώς και με ενημέρωση του ληξιαρχείου που είχε γίνει η σύσταση του γάμου με τη χρήση τεχνολογικών συστημάτων.

Είτε με την έγγραφη συμφωνία, είτε με τη νέα διαδικασία της κοινής ψηφιακής δήλωσης ρυθμίζονται για τουλάχιστον δύο έτη τα ζητήματα που σχετίζονται με τη κατανομή της γονικής μέριμνας, με το τόπο διαμονής των τέκνων, με το που θα διαμένουν στο εξής τα τέκνα και όλα τα συγγενή ζητήματα που έπονται της λύσεως του γάμου.

Αναφορικά με την άσκηση της γονικής μέριμνας δηλώνεται πως η γονική μέριμνα θα ασκείται προς το βέλτιστο συμφέρον του τέκνου με την ουσιαστική συμμετοχή και των δύο γονέων στην ανατροφή και στη φροντίδα του τέκνου.

Κατά την άσκηση της γονικής μέριμνας παρέχεται η δυνατότητα πλέον στους γονείς να προσφεύγουν στη διαμεσολάβηση ώστε να βρουν κοινά αποδεκτές λύσεις για τα ζητήματα που ανακύπτουν κατά την άσκηση της γονικής μέριμνας.

Πλέον στο νέο νομοθέτημα επισημαίνεται η από κοινού και πλέον εξίσου άσκηση της γονικής μέριμνας από τους δύο γονείς στις περιπτώσεις διαζυγίου καθώς και στις περιπτώσεις ακύρωσης του γάμου ή λύσης ή ακύρωσης του συμφώνου συμβίωσης.

Ωστόσο οι γονείς δύνανται να προβούν δια εγγράφου βεβαίας χρονολογίας σε Κωνσταντίνος Καμουζής 13 Δικηγόρος διαφορετική ρύθμιση κατανομής της γονικής μέριμνας.

Αν ένα τέκνο γεννήθηκε χωρίς γάμο των γονέων του, τη γονική μέριμνα του τέκνου την αποκτά και ο πατέρας και την ασκεί από κοινού με τη μητέρα, στη περίπτωση που το τέκνο αναγνωρίζεται εκούσια ή δικαστικά με αγωγή που άσκησε ο πατέρας. Ακόμη, καθένας πια από τους γονείς έχει τη δυνατότητα να ασκεί τις αξιώσεις διατροφής που έχει το τέκνο κατά του άλλου γονέα ή τρίτου στις περιπτώσεις διαζυγίου ή ακύρωσης του γάμου ή όταν πρόκειται για τέκνο γεννημένο χωρίς γάμο των γονέων του. Αναφορικά με την επιμέλεια του τέκνου:

Kάθε γονέας υποχρεούται να ενισχύει τη σχέση του τέκνου με τον άλλον γονέα, τους αδελφούς του, καθώς και με τη λοιπή οικογένεια του άλλου γονέα, ειδικότερα όταν οι γονείς δε ζουν μαζί ή όταν ο άλλος γονέας έχει αποβιώσει.

Τονίζεται πως σε περίπτωση που η επιμέλεια ασκείται από τον ένα γονέα ή αν έχει γίνει κατανομή της μεταξύ των γονέων, οι σημαντικές αποφάσεις που αφορούν την ονοματοδοσία του τέκνου, το θρήσκευμα, ζητήματα υγείας και εκπαίδευσης τέκνου θα λαμβάνονται από κοινού και από τους δύο γονείς

Επιπροσθέτως, παρέχεται εκ του νόμου η δυνατότητα στον γονέα που δεν έχει ανατεθεί η άσκηση της επιμέλειας, να ζητά από τον έτερο γονέα πληροφορίες για το πρόσωπο και τη περιουσία του τέκνου.

Πλέον με τον νέο νόμο καθιερώνεται ελάχιστος χρόνος επικοινωνίας δια φυσικής παρουσίας του τέκνου με το γονέα που δε διαμένει μαζί ο οποίος ορίζεται στο 1/3 του συνολικού χρόνου.

Μόνο για εξαιρετικά σοβαρούς λόγους όπως ενδεικτικά σε περιπτώσεις ακαταλληλότητας γονέα επιτρέπεται ο αποκλεισμός ή ο περιορισμός της επικοινωνίας με το τέκνο. Μάλιστα στις περιπτώσεις όπου παρατηρείται κακή ή καταχρηστική άσκηση του δικαιώματος επικοινωνίας το δικαστήριο δύναται να μεταρρυθμίσει τον τρόπο με τον οποίο ασκείται η επικοινωνία με το τέκνο.

Στον νόμο περί συνεπιμέλειας αναφέρονται οι περιπτώσεις που αποτελούν κακή άσκηση της γονικής μέριμνας οι οποίες ενδεικτικά και όχι περιοριστικά είναι:

• Η υπαίτια μη συμμόρφωση ή η παράβαση δικαστικών αποφάσεων ή συμφωνιών των γονέων.

• Η διατάραξη της συναισθηματικής σχέσης του τέκνου με τον άλλο γονέα

• Η αδικαιολόγητη άρνηση του γονέα να καταβάλει τη διατροφή που επιδικάστηκε

• Η καταδίκη του γονέα, με οριστική δικαστική απόφαση, για ενδοοικογενειακή βία ή για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας κ.λπ.), για τις οποίες το δικαστήριο διατάσσει οποιοδήποτε άλλο πρόσφορο μέτρο.

Συμπερασματικά

Συνοψίζοντας, ο νόμος για τη συνεπιμέλεια συνιστά ένα σύγχρονο νομοθέτημα που επικαιροποιεί το οικογενειακό δίκαιο και τις σχέσεις μεταξύ γονέων και τέκνων.

Αναμφίβολα, μπορούμε να κάνουμε λόγο για έναν εκτενή και ουσιαστικό εκσυγχρονισμό του οικογενειακού δικαίου που θα συνδράμει στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των τέκνων διαζευγμένων γονιών. 

Το δικαίωμα της επικοινωνίας με το τέκνο. Ο γονέας με τον οποίο δεν διαμένει το ανήλικο τέκνο έχει το δικαίωμα προσωπικής επικοινωνίας του με το ανήλικο τέκνο. Το ίδιο δικαίωμα διατηρούν οι απώτεροι ανιόντες του (παππούς και γιαγιά), των οποίων την επικοινωνία με το ανήλικο τέκνο δεν έχουν το δικαίωμα να παρεμποδίζουν οι γονείς, εκτός εάν υπάρχει σοβαρός λόγος.

Το δικαίωμα αυτό απορρέει από το φυσικό δεσμό του αίματος και του αισθήματος στοργής προς το ανήλικο παιδί του, συντελεί δε στην ομαλή ανάπτυξη της προσωπικότητας του και ως εκ τούτου αποβλέπει κυρίως στο συμφέρον του, με συνέπεια, η δυνατότητα προσωπικής επικοινωνίας του γονέα με το παιδί του να μην μπορεί να αφαιρεθεί από το γονέα που δεν έχει μαζί του το τέκνο.

Το δικαίωμα επικοινωνίας μπορεί να περιοριστεί μόνο στο μέτρο που αυτό επιβάλλεται από σπουδαίο λόγο. Στόχος του δικαιώματος αυτού είναι η διατήρηση ζωντανών των δεσμών του γονέα με το ανήλικο τέκνο, το οποίο δε διαμένει μαζί του, προς όφελος τόσο του ίδιου του γονέα όσο και του ίδιου του τέκνου.

Η ρύθμιση του τρόπου άσκησης της επικοινωνίας τέκνου μπορεί να γίνει είτε συναινετικά, βάσει συμφωνίας των γονέων του, είτε με δικαστική απόφαση. Δεν υπάρχει σαφής νομοθετική πρόβλεψη για τον τρόπο άσκησης της προσωπικής επικοινωνίας του γονέα με το ανήλικο τέκνο.

Η κάθε περίπτωση κρίνεται ανάλογα με τη περίπτωση με γνώμονα το συμφέρον εκάστου τέκνου και τις διαμορφωθείσες συνθήκες. Η προσωπική επικοινωνία του πατέρα με το ανήλικο τέκνο συνιστά δικαίωμα του γονέα και όχι υποχρέωση αυτού, δηλαδή ο γονέας δεν θα μπορούσε ποτέ να εξαναγκασθεί σε επικοινωνία με το ανήλικο τέκνο.

Το δικαίωμα της επικοινωνίας ως οικογενειακό είναι προσωποπαγές, δηλαδή συνδέεται με το πρόσωπο του φορέα του αυστηρώς. Επίσης είναι ανεπίδεκτο παραιτήσεως ή μεταβιβάσεως σε τρίτο πρόσωπο.

Οι τρόποι άσκησης της επικοινωνίας τέκνου ποικίλουν και μπορούν να περιλαμβάνουν την προσωπική συνάντηση γονέα και τέκνου, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει τη συνομιλία και τη γενικότερη συναναστροφή του γονέα με το ανήλικο τέκνο, την επίσκεψη του γονέα στην οικία του τέκνου, την κοινή έξοδό τους για επικοινωνία, τη διανυκτέρευση του τέκνου στην οικία του γονέα, τις κοινές διακοπές. Ο τόπος άσκησης της επικοινωνίας τέκνων καθορίζεται με βάση την ηλικία του παιδιού, την ποιότητα της σχέσης που έχει με τον γονέα και τις γενικότερες πραγματικές συνθήκες κατά περίπτωση.

Σε κάθε περίπτωση, ο γονέας με τον οποίο δεν διαμένει το ανήλικο τέκνο διατηρεί το δικαίωμα της προσωπικής επικοινωνίας του μ’ αυτό. Σε αυτή την περίπτωση, που παρεμποδίζεται το δικαίωμα επικοινωνίας, ο γονέας που δεν έχει την επιμέλεια (π.χ. ο πατέρας) μπορεί να ζητήσει από το δικαστήριο είτε με απόφαση ασφαλιστικών μέτρων είτε με απόφαση που ρυθμίζει την επικοινωνία να απειληθεί η μητέρα που ήθελε είτε να παρεμποδίσει την επικοινωνία με το τέκνο είτε να παραβιάσει τους όρους της επικοινωνίας που έχουν τεθεί από το δικαστήριο, με χρηματική ποινή ή με προσωπική κράτηση ή και στις δύο ποινές. 

Η διατροφή κατά τη διάσταση πριν την έκδοση της απόφασης διαζυγίου. Σύμφωνα με το άρθρο 1391 ΑΚ: Αν ο σύζυγος διέκοψε την έγγαμη συμβίωση από εύλογη αιτία, η διατροφή που του οφείλεται από τον άλλο πληρώνεται σε χρήμα και προκαταβάλλεται κάθε μήνα. Η υποχρέωση παύει ή το ποσό της αυξάνεται ή μειώνεται, όταν το επιβάλλουν οι περιστάσεις. Προκειμένου για την εφαρμογή της διάταξης πρέπει να έχει τελεστεί νόμιμος γάμος, να διακόπτεται η συμβίωση και να συντρέχει στο πρόσωπο του δικαιούχου της διατροφής εύλογη αιτία διακοπής. Ως εύλογη αιτία θεωρείται κάθε περίσταση για την οποία δεν ευθύνεται ο δικαιούχος της διατροφής, ο οποίος παρά τη θέλησή του λόγω υπαίτιας συμπεριφοράς ή ανωτέρας βίας ή άλλου γεγονότος που αφορά στο πρόσωπο του άλλου συζύγου, αναγκάστηκε να απομακρυνθεί από την οικογενειακή στέγη. Προϋποθέσεις: Κωνσταντίνος Καμουζής 19 Δικηγόρος Ως απομάκρυνση νοείται είτε η εγκατάλειψη της στέγης είτε η αποπομπή από αυτή. Η εγκατάλειψη της συζυγικής στέγης από εκείνον που χωρίς δική του υπαιτιότητα αναγκάζεται να μετοικήσει για λόγους που αφορούν στο πρόσωπο του άλλου συζύγου, δε δύναται από μόνη της να καταλογισθεί ως αιτία κλονισμού του γάμου. Για παράδειγμα, δε θεωρείται ότι η σύζυγος-θύμα ενδοοικογενειακής βίας ευθύνεται για τον κλονισμό του γάμου της επειδή εγκατέλειψε τη συζυγική στέγη, προκειμένου να μην υφίσταται την επικίνδυνη συμπεριφορά του συζύγου της. Στην περίπτωση αυτή η απομάκρυνση είναι απολύτως εύλογη και αιτιολογημένη και δεν υφίσταται ευθύνη κλονισμού στο πρόσωπο της συζύγου η οποία είναι αποδέκτης της βίας, αλλά στον υπαίτιο της βίας. Τι ακριβώς θεωρείται ως «απομάκρυνση»;

Συνοψίζοντας το διαζύγιο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ένα αναγκαίο κακό, που θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με νομική νηφαλιότητα και ακριβείς χειρισμούς. Τέλος, δε τίθεται υπό καμία διαπραγμάτευση το συμφέρον του τέκνου, που αποτελεί τον πυλώνα του οικογενειακού μας δικαίου.

Ο δικηγόρος διαζυγίων είναι ο κατάλληλος επιστήμονας για ζητήματα που αφορούν το οικογενειακό δίκαιο. Ο ευαίσθητος αυτός κλάδος χρειάζεται προσεκτικό χειρισμό των προβλημάτων που ανακύπτουν καθώς η οικογένεια αποτελεί χωρίς αμφιβολία έναν από τους θεμέλιους λίθους της κοινωνίας. Το διαζύγιο αποτελεί σταθμό στη ζωή ενός ατόμου και χρειάζεται νηφάλια αντιμετώπιση και ορθή χρήση της νομολογίας και της νομοθεσίας ώστε να εξασφαλιστούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα συμφέροντά σα

ΧΡΕΙΑΖΕΣΤΕ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΕΣ ΝΟΜΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ;

Προγγραματίστε μια ενημερωτική συνεδρία με έναν από τους ειδικούς συμβούλους μας.